Incontinentie na zwangerschap: “Sinds mijn bevalling kan ik mijn plas niet meer ophouden”

Ouders 4-12-2017
Incontinentie na zwangerschap: “Sinds mijn bevalling kan ik mijn plas niet meer ophouden”

Incontinentie na zwangerschap: “Sinds mijn bevalling kan ik mijn plas niet meer ophouden”

Ouders 4-12-2017

Sinds haar bevalling kan Paula* (36) haar plas niet meer ophouden. Ze schaamt zich voor haar incontinentie: "Hardlopen doe ik niet meer, dan gutst het eruit". 

"Drie jaar is mijn dochter Lucy nu. Ze doet hard haar best zindelijk te worden. Eigenlijk heeft ze alleen nog 's nachts een luier aan: overdag loopt ze in onderbroekjes. Van die leuke, met kersjes. Er gebeuren nog wel ongelukjes, hoor. Staat ze ineens wijdbeens voor me met zo'n donkere plek in haar broek. Daar kijkt ze dan heel zielig bij. Op die momenten denk ik: ik weet hoe je je voelt, meid, maar bij jou is dit binnenkort over. Je moeder is de rest van haar leven de pineut. Sinds mijn bevalling is het ophouden van mijn plas geen succes meer. En dat is funest voor mijn zelfvertrouwen."

Incontinent na mijn bevalling

"Tijdens mijn zwangerschap was er nog niets aan de hand. Nou ja, ik moest natuurlijk wel vaker – zeker naar het eind toe – maar ik hield het altijd droog. Het is waarschijnlijk misgegaan tijdens mijn bevalling. Lucy was een stevige tante: een ruime vier kilo heb ik eruit geperst. Op eigen kracht, dus zonder tang of vacuümpomp, maar er heeft iets toch zo'n tik gehad van binnen dat ik nu – drie jaar later – vaker niet dan wel 's avonds nog een droge onderbroek heb."

Lekkend kraantje

"Het is al wel beter dan kort na de bevalling: toen was ik echt een lekkend kraantje. De verloskundige, de kraamhulp, mijn moeder, iedereen riep dat het wel over zou gaan. En het is ook een stuk minder geworden. Ik heb als een gek van die bekkenbodemoefeningen gedaan en nu is het in elk geval geen constante drup meer. Maar elke keer als ik nies, heel hard lach of een boodschappentas optil, gutst het er alsnog uit. Een volle of een lege blaas maakt niets uit, heb ik gemerkt."

Rondlopen met zo'n inlegluier?

"Er was een periode dat ik van pure ellende steeds minder ging drinken. Behalve dat ik me een vaatdoek voelde, maakte het geen verschil. Hardlopen heb ik opgegeven, terwijl ik voor mijn zwangerschap drie keer in de week rende. Heerlijk vond ik het, maar ik moet er niet aan denken om met zo'n inlegluier mijn rondjes te lopen. Wat ik ook niet moet doen: op een luchtkussen. Laatst stond er eentje in de speeltuin en Lucy wilde er met mij op. Nou, daarna konden we naar huis voor verschoning."

Schaamte voor mijn incontinentie

"Ik schaam me ervoor. En ik ben ook altijd bang dat iemand het per ongeluk ruikt. Mijn man weet ervan, natuurlijk, en hij vindt het naar voor me, maar hij snapt niet écht hoe ik me voel. Ik heb weleens geprobeerd bij vriendinnen een balletje op te gooien: hebben zij dat nou ook? Het werd niet opgepikt, dus blijkbaar kunnen zij nog fluitend op een trampoline springen. Terwijl de meesten van hen meer dan één keer zijn bevallen, iets waar ik niet aan durf te beginnen.

Binnenkort kan ik Lucy's luiertas natuurlijk thuislaten. Normaal bewaarde ik onder in die tas mijn schone onderbroeken. En plastic tasjes om ze in op te knopen. Dat wordt zoeken naar een nieuwe tas voor mij. Met veel geheime opbergvakjes."

*De namen in dit artikel zijn gefingeerd. Iedere maand deelt een taboemoeder haar kleine of grote zonde met fabulous mama. Wil jij ook (anoniem) je hart luchten? Mail ons: redactie@fabmama.nl o.v.v. 'Taboemoeder'.

Reacties

Meer artikelen uit ons netwerk