Taboe: “Ik vind mijn dochter niet mooi”

Ouders 20-03-2017
Taboe: “Ik vind mijn dochter niet mooi”

Taboe: “Ik vind mijn dochter niet mooi”

Ouders 20-03-2017

Marije (36) ergert zich aan het uiterlijk van haar kleine meid. En daar schaamt ze zich zeker voor. "Ik vraag me weleens af hoe het kan dat ze uit onze genen nou net de minst mooie heeft gekozen."

Amber is zeven en lijkt voor geen meter op het blozende meisje met de lange vlecht dat Marije altijd in mijn hoofd had als dochter. "Bij haar geboorte dacht ik al: wat een muis. Maar ja, dat vond ik van de meeste baby's. Ik verwachtte dat het bij zou trekken, maar dat gebeurde dus niet. Ik vind mijn dochter niet mooi."

Spichtig kind

"Mijn man en ik zijn beide verre van lelijk. Amber is spichtig, heeft piekhaar en te dunne lippen. Ik vraag me weleens af hoe het kan dat ze uit onze genen nou net de minst mooie heeft gekozen. Amber is trouwens wel een schat: een vrolijk en vooral lief meisje. Veel liever dan ik ben. Hoe vaak ik niet tegen haar gekat heb omdat ze haar mond open liet hangen... Toen ze vier jaar oud was, moest ze hier voor naar logopedie. Amber ademde alleen maar door haar mond en dat kon schadelijk zijn voor haar keel en neus. Maar ik zat elke week in die praktijk te hopen dat een dichte mond haar een iets minder sloom uiterlijk zou geven."

Schaamte voor m'n kind

"Zelf zie ik er graag goed uit en soms schaam ik me dan ook voor Amber. Zeker als ik na schooltijd al die kleine prinsesjes naar buiten zie komen. En ik moet bekennen dat ik in het verleden niet altijd even tactvol omging met mijn ergernissen over het uiterlijk van Amber. Ik mompelde een keer tijdens het staartjes maken: 'Wat moet ik nou met dit haar?'. En als ik met een stapel kleren voor haar thuiskwam, ontsnapte er ook weleens een 'Dit staat ook weer voor geen meter.' Dat Amber dit soort binnensmondse opmerkingen wel oppikte, merkte ik toen ze een jaar geleden aan mij vroeg: 'Jij vindt Mickey mooier dan mij, hè?' Ik schrok en ontkende meteen, maar Amber had zeker wel een punt: ik vind haar vriendinnetje mooier.

Nu flap ik er dus nooit meer iets uit over Ambers uiterlijk: het lijkt me vreselijk als ik daarmee haar zelfvertrouwen zou schaden. Zeker omdat ik wel aanvoel dat het behoorlijk oppervlakkig is. Ik heb toch een engel van een kind? En ze is gezond en slim, dus wat zeur ik nou?"

Duimen voor een metamorfose in de puberteit

"Ik heb mezelf dan ook aangeleerd om haar regelmatig complimentjes te maken over hoe ze eruitziet. Mijn man doet dat van nature: hij vindt haar wél de mooiste dochter van de wereld. Zo hoort het natuurlijk ook te zijn: iedereen vindt zijn eigen kind toch prachtig? Blijkbaar zie ik mijn dochter alleen met de blik van een buitenstaander, en dat vind ik vreselijk. Ik blijf dan ook hopen dat ik op een andere manier naar haar kan gaan kijken. Soms lukt dat ook even: als iemand tegen mij zegt dat Amber op mij lijkt, voel ik me namelijk wel trots. Dat is mooi wel míjn kind, denk ik dan. Maar ondertussen blijf ik stiekem duimen dat de puberteit straks voor een kleine metamorfose zorgt."

*De namen in dit artikel, dat eerder in ons magazine verscheen, zijn gefingeerd.

Reacties

  • mamaenzo_55865f752d35f 24-03-2017 15:29

    Inderdaad zeggen: ‘mezelf aangeleerd complimenten te geven over haar uiterlijk…’ Lekker gemeend maar niet heus… En dan kattig tegen haar doen om niets, want ze heeft niets gedaan… Buiten het feit dat ze dus voelt en zegt dat jij haar niet mooi vindt, heeft ze ook nog eens het gevoel dat ze dingen verkeerd doet omdat jij zo naar op haar reageerd. Maar goed, je geeft zelf al aan dat je het oppervlakkig vind. Jezelf en je man verre van lelijk noemen en je soms schamen voor je kind. Een mooie snoet maar verrot van binnen. Jammer, juist in deze tijden met vollop toegang tot internet en media horen wij ons als ouders, onze kinderen op te voeden om het beste uit zichzelf te halen. Niet om de mooiste van de klas te zijn. Zelvertrouwen kweken inplaats van beschadigen.  Maar goed dit weet jij al.

    • ratsel 23-03-2017 21:48

      Wat erg voor dat meisje…Je eigen aangeleerd om iets positiefs te zeggen…dus komt niet uit je hart..en kinderen voelen dat op een of andere manier..

      • Oma 70 23-03-2017 19:33

        Erg, hoor.
        Het gaat toch om het innerlijk.
        Oke er leuk uitzien is meegenomen, maar…............overdrijf niet.

        Meer artikelen uit ons netwerk