Zeg maar ‘je’, alsjeblieft

Ouders 2-08-2015
Zeg maar ‘je’, alsjeblieft

Zeg maar ‘je’, alsjeblieft

Ouders 2-08-2015

Een vriendin van mij (net de 40 gepasseerd) moest onlangs ergens haar ID laten zien. Daar was ze uiteraard reuze mee in haar nopjes. Een andere vriendin (ook net 40) moest aan twee stagiaires (begin 20) uitleggen dat ze juist niet relatief jóng moeder was geworden, maar relatief óud! De stagiaires konden het bijna niet geloven.

Ik heb dat nou nooit. Mijn leeftijd wordt überhaupt nooit geschat, eigenlijk. Wel heeft iemand ooit tegen mij gezegd dat ik wel iets weg had van Hugh Grant (!) en -ongevraagd- dat de ziektekostenverzekering ‘in mijn geval’ een ooglidcorrectie waarschijnlijk wel zou vergoeden. Daar had ze overigens ongetwijfeld gelijk in, maar daar gaat het nu even niet om.

Tegen oude mensen zeg je 'u' 

Toch vergeet ik vaak dat ik 41 ben. En als ik dat al heb onthouden, dan vergeet ik dat de buitenwereld jonger dan 25, mij ook als ongeveer 41 ziet. En dus als oud. En tegen oude mensen zeg je 'u' en 'mevrouw'. Zo heb ik dat ook geleerd.

Misschien kletst ze maar wat mee

Toch schrik ik daar altijd weer van. Ben je net lekker aan het ‘levellen’ met de kapster over muziek, vakantie of de Linda., vraagt ze met een vriendelijk maar stalen gezicht: 'Wilt u misschien nog een kopje koffie?' We zaten toch op één lijn, denk ik dan? Of: ze ziet toch dat ik best hippe gympen aan heb? Ik vergeet aan de andere kant namelijk net zo hard dat degene met wie ik zo op een lijn leek te zitten, net 19 is geworden en nog bij haar ouders woont. En misschien ook maar wat met mij meekletst over die ouwe-lullen-muzieksmaak van mij, omdat ze dat zo heeft geleerd van haar leidinggevende.

Het is ook niet zo dat ik uiterst wanhopig jong wil blijven en door de buitenwereld ook zo wil worden gezien. Maar soms heb je gewoon van die dagen dat je je realiseert dat je consequent licht gebogen loopt, omdat er altijd wel een kind, een boodschappentas, of allebei aan je vastzit. Of dat je net blij bent dat je weer vier wassen hebt gedraaid, tot je je bedenkt dat die ook nog opgevouwen én in de juiste kasten geplaatst moeten. Of ziet dat die leuke plantjes die je drie weken geleden bij het tuincentrum hebt gekocht, nog steeds niet in de grond staan (en er inmiddels stukken minder leuk uitzien)... Enfin.

Verkooptip

Op dat soort dagen zou het fijn zijn als de kassajuffrouw, de mevrouw van het tuincentrum of de kapster daar op inspeelt en met een vriendelijk maar stalen gezicht spontaan iets zegt als: 'Ben je al op vakantie geweest soms? Je ziet er zo goed uit!' of 'Wat een leuke gympen heb je aan! Zoiets zoek ik al heel lang!'

Ik kan je verzekeren: dit doet wonderen voor de klantrelatie (en niet te vergeten: voor de algehele gemoedstoestand van de klant). Overdrijven, zelfs een kléín beetje liegen, mag best. Daarna kun je de klant namelijk van alles aansmeren. Van te dure shampoos, tot allerhande kassakoopjes. Ik weet vrijwel zeker dat dit niet alleen voor mij geldt. De criteria zijn vrij simpel: vrouw, 35 tot 49 (wellicht 59), gympen.

Probeer het maar eens, alsjeblieft!

Over Esther Vollebregt

Ik, Esther Vollebregt (41), woon samen met man Robert en onze kinderen: Jules (6), Egge (4) en Lisa (4) in Uithoorn.

Reacties

Meer artikelen uit ons netwerk