Beste Steven,

Ik heb twee kinderen, eentje van 3 en een baby. Op zich kan ik het prima combineren met mijn werk, 4 dagen in de week. Ik voel me niet overbelast of zo en alles loopt soepel, ook qua opvang. Geen privé-werkspagaat dus, waar je zo vaak over hoort.

En toch: als ik thuis bij de kinderen ben, knaagt er altijd iets dat ik moet werken en als ik op mijn werk ben, zegt iets in mijn achterhoofd dat ik bij mijn kinderen zou moeten zijn. Terwijl ik echt tevreden ben, houd ik dit, en het is een rotgevoel. Hoe kom ik ervanaf?

Antwoord Steven Pont:

Ik voel een cursus mindfulness opkomen. Je bent nu nooit waar je bent, in je hoofd ben je immers ook steeds ergens anders. Deze vluchtigheid weerhoudt je er vervolgens van om rust in de actuele situatie te vinden en dat kost natuurlijk bakken energie (op één plek tegelijk zijn kost al veel energie).

Ik kan nu gaan psychologiseren over perfectionisme en nooit goed genoeg zijn, of onderzoeken waar je feitelijk voor vlucht. Maar wellicht is dit al voldoende: een training waarin je gewoon leert te zijn waar je bent. Mindfulness, dus.

Steven Pont (52) is ontwikkelingspsycholoog en relatie-/gezinstherapeut. Met zijn vriendin Mick heeft hij twee zoons, Finn (12) en Rogi (11).