Beste Steven Pont,

Sinds we ons tweede kindje hebben, heb ik moeite om alle ballen in de lucht te houden. Ik heb het veel te druk op mijn werk, de opvang loopt nog niet lekker en dan het huishouden nog. Ik leef al weken uit de wasmand en ik voel me constant schuldig dat ik niet genoeg tijd heb voor mijn kinderen.

Alles in mij schreeuwt dat dit het moment is om er voor mijn kinderen te zijn, maar ik vind mijn werk ook heel leuk en heb veel opgebouwd.

Mijn man zegt dat hij mijn twijfel niet snapt; het zou volgens hem een makkelijke keuze moeten zijn: niet meer werken en er voor de kinderen zijn. Hoe hak ik de knoop door?

Antwoord Steven Pont:

Lijkt me een uitstekend idee, dat moet je zeker doen! Onmiddellijk! Want waar vind je nog een man die zo meedenkt en bereid is thuis te blijven om voor de kinderen te zorgen? Jij kunt je op je werk storten en wat je aan moois hebt opgebouwd verder uitbreiden. Meteen doen dus!

(PS. De hypothetische mogelijkheid bestaat dat je man bedoelt dat jij je baan opzegt. Maar dat lijkt me sterk, gezien het gemak waarmee hij over deze oplossing praat. Dan moet het toch wel echt over hemzelf gaan, lijkt me. Mocht dat onverhoopt niet het geval zijn, ga dan samen zitten en deel het probleem misschien eens door twee, in plaats van door één.)

Steven Pont (52) is ontwikkelingspsycholoog en relatie-/gezinstherapeut. Met zijn vriendin Mick heeft hij twee zoons, Finn (12) en Rogi (11).