De eerste jaren met jonge kinderen worden niet voor niks tropenjaren genoemd.  Ja, je geniet van je kroost. En als het babyvet er nog aan zit, zijn ze zo schattig dat je ze wel op kunt eten. Maar verder is het veel zorgen, weinig slapen, en o ja: je hebt ook nog een baan! Eva tipt 9 ways to survive.

“Het is niet te doen!” Mijn collega, moeder van een peuter en een baby, kijkt me met grote vermoeide ogen aan. Ik zie een melkvlek op haar mouw en wallen onder haar ogen. De opvang heeft net gebeld dat de oudste ziek is: of ze die even op wil komen halen. Op haar bureau ligt een agenda vol met werkafspraken. Haar vriend krijgt ze niet te pakken. Met ‘het is niet te doen’ bedoelt ze dat de combinatie van een gezin, werk, relatie, vrienden – en wat je allemaal nog meer graag in je leven propt – een onmogelijke opgave is. Ik klap haar agenda dicht en help haar in haar jas. ‘Later wel’, stel ik haar gerust. “Maar jij hebt er twee onder de 4 jaar, dat is niets minder dan keihard survivallen.”

Hard werken

Ik heb ‘maar’ één kind en zij is al 8. Lieve jonge ouders, geloof me: op die leeftijd is het een eitje (meestal). Ze slaapt ’s nachts door, ze kleedt zichzelf aan, ze smeert haar eigen brood en ze is uren buiten of bij vriendjes terwijl ik mijn eigen ding doe. Kortom, in deze fase is het allemaal héél anders. Maar heb je thuis een paar van die hulpeloze exemplaren rondrennen die hun eigen billen nog niet kunnen afvegen, dan is het gewoon heel hard werken. Want je bent niet alleen continu met je kind in de weer, er is ook nog een huishouden dat schreeuwt om aandacht, een administratie, een sociaal leven en een partner. En dan moet je ook nog werken. Vanwege het geld, vanwege de voldoening, omdat je op kantoor wél koffie kunt drinken terwijl die nog warm is, of omdat thuis blijven je honderd keer vermoeiender lijkt. En je wilt je werk wel een beetje goed blijven doen, al kun je soms je ogen amper openhouden. Het is veel, allemaal. Maar het wordt beter én er zijn trucs om het een beetje leuk te houden.

1. Regelen, regelen, regelen

Organiseer het goed. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar je zult de eerste niet zijn die een kinderdagverblijf kiest dat tot 18.00 uur open is terwijl je dat nooit redt als er file staat. Of die haar lieve schoonmoeder laat oppassen terwijl die vijf keer per jaar met zo’n leuke senioren-groepsreis meegaat, en jij dan steeds met een opvangprobleem zit. Zulke stress kun je er niet bijhebben. Dus bedenk heel goed wat je qua opvang nodig hebt. En zorg voor een netwerk, achtervang voor als je moet overwerken of je kind ziek is. Marieke is moeder van Isa (7), Kiki (5) en Sare (2): “Gelukkig hebben mijn kinderen zelden griep, maar anders heb ik oma’s die kunnen invallen. Heel belangrijk.” Geen familie in de buurt? Zorg dan voor oppasmeiden. Ik heb er altijd minstens drie, die ik online vind via oppas-websites. Is het spannend om je kind bij zo’n meisje achter te laten? Ja. Maar ik neem altijd uitgebreid de tijd om kennis te maken, vraag referenties op en plan eerst een paar ‘wen-afspraken’. Dan blijf ik erbij terwijl de beoogde oppas met mijn dochter speelt. Zo raakt je kind alvast vertrouwd met de babysitter en zie je echt wel wat voor vlees je qua oppas in de kuip hebt.

2. Schuldgevoel overboord

Menig ouder vindt het nogal een ding, je kind (voor het eerst) achterlaten om te gaan werken. Dat hóórt toch niet, je hulpeloze oogappel door anderen laten verzorgen? Nou, dat hoort dus wel. It takes a village to raise a child. Al in de oertijd werd de zorg voor jonge kinderen gedeeld met de hele stam. Je hoeft het helemaal niet allemaal zelf te doen. Sterker nog, ik denk dat het je kind verrijkt om ook door anderen verzorgd en vertroeteld te worden, om te leren dat er op aarde méér leuke mensen zijn dan papa en mama (al zijn die laatsten natuurlijk wel de allerleuksten).

Tekst Eva Munnik | Fotografie Shutterstock

Het volledige artikel is te lezen in Fabulous Mama editie 9-2020. Deze bestel je hier.

Wil je op de hoogte blijven van de leukste artikelen en toffe winacties? Volg Fabulous Mama magazine op Instagram, Facebook en meld je aan voor onze tweewekelijkse nieuwsbrief.