Hej, ik ben Catharina. Ik ben 39 jaar en getrouwd met F. Sinds 2017 wonen we in Denemarken. Hij werkt hier bij een groot biermerk en ik heb gewerkt als docent en reisleider. We hebben samen sinds kort een dochter. Leven in een ander land en in een andere taal is soms ploeteren, maar vaak echt heel leuk.. Ik zal proberen er zo eerlijk mogelijk over te schrijven… lees je mee?

Loop je langs een Deens koffietentje, dan kan het zomaar zijn dat je een kinderwagen op de stoep ziet staan. Met een slapend kindje erin. Moeder, vader of verzorger zit binnen. Met koffie en iets lekkers.

Natuurlijk, de ouders zullen altijd zorgen dat ze de wagen kunnen zien én dat ze de babyfoon hebben aangezet. Maar verder gaan ze dus relaxed koffiedrinken. Dat is iets wat Nederlanders nog het meest verwondert over Denemarken.

Er gebeurt simpelweg nooit iets met zo’n baby-in-kinderwagen.

“Maar zijn ouders dan niet bang dat er iets met hun kind gebeurt?” vragen Nederlandse kennissen me vol verbazing. Nee, ze zijn niet echt bang. Denen, en misschien Scandinaviërs in het algemeen, zijn wat minder angstig aangelegd.

Ze vertrouwen wat meer op de ander, lijkt het, op de samenleving. En met reden: er gebeurt simpelweg nooit iets met zo’n baby-in-kinderwagen. Het is een code: slapende baby’tjes in wagens laat je met rust.

Kinderwagens zijn duur en kunnen dus lekker doorverkocht worden op de Deense versie van Marktplaats.

In de afgelopen 50 jaar is er één keer iemand vandoor gegaan met zo’n kinderwagen. Maar, toen de dief erachter kwam dat er een kindje in de kinderwagen lag, heeft hij de wagen snel weer geparkeerd op de plek waar de moeder hem had gelaten. Een kind stelen was niet de bedoeling. Het was om het wagentje te doen geweest.

Je kinderwagen-zonder-kind kan namelijk wel gestolen worden. Daar moet je echt mee oppassen. Kinderwagens zijn duur en kunnen dus lekker doorverkocht worden op de Deense versie van Marktplaats. En, ze zijn populair onder zwervers, voor het vergaren van statiegeldflessen bijvoorbeeld. Laat je dus je kinderwagen ergens buiten staan, dan is het slim om er een slot aan te hangen.

Ik kon het niet nalaten om af en toe even naar de babyfoon te luisteren.

Tja. Toch vond ik het makkelijker gezegd dan gedaan. Ik wilde naar de bakker, dochter sliep diep en ik zou haar dus even op de stoep laten staan. Hooguit op 3 meter afstand zou ze zijn. 5 minuten. Maar toch, het voelde gek. Ik legde dus de babyfoon in de wagen. Als ze zou huilen, zou ik meteen gewaarschuwd zijn. Dan kon ik onmiddellijk naar haar toe.

Kom op, zei ik tegen mezelf, dit kan echt wel even. Ik deed het. Met vlinders in mijn buik. En kon ik het niet nalaten om af en toe even naar de babyfoon te luisteren. Maar het ging prima: mijn dochter sliep lekker en ik kocht heerlijk vers brood. Alle partijen blij. Ik voelde me geslaagd voor deel 1 van de cursus Scandinavisch Moederschap.