Hej, ik ben Catharina. Ik ben 39 jaar en getrouwd met F. Sinds 2017 wonen we in Denemarken. Hij werkt hier bij een groot biermerk en ik heb gewerkt als docent en reisleider. We hebben samen sinds kort een dochter. Leven in een ander land en in een andere taal is soms ploeteren, maar vaak echt heel leuk.. Ik zal proberen er zo eerlijk mogelijk over te schrijven… lees je mee?

Toen ik voor het eerst met de bus ging met mijn dochter, was ze tien dagen oud. We moesten naar de dokter. En 3 kilometer lopen was toen nog echt te ver. Nu maak ik zulke wandelingen zonder na te denken, maar in je kraamtijd zijn kleine dingen grote dingen. 8a stopt voor onze deur en dicht bij de dokter. Het proberen waard, zei ik tegen mezelf.

Bij de bushalte aangekomen, zag ik dat er een vrouw stond met een tweelingwagen. “Waar ga je heen?” vroeg ze aan mij. We maakten een praatje over baby’s. Waarschijnlijk herkende ze mijn paniekerige blik en probeerde ze me gerust te stellen. Ik was haar enorm dankbaar, maar wist toen nog niet hóe dankbaar ik haar zou zijn. Zij leerde me namelijk de ins en out van bussen in Kopenhagen.

Waarschijnlijk herkende ze mijn paniekerige blik en probeerde ze me gerust te stellen.

Ten eerste: als er iemand anders bij de halte staat met een kinderwagen, vraag je waar die persoon heen moet. Degene die het verst moet reizen, mag het eerst de bus in. Dat is niet alleen beleefdheid: twee wagens die om elkaar heen moeten navigeren in de bus, is een enorm gedoe en dat kun je zo vermijden.

Ten tweede: je stapt in bij de middendeuren. Er zit een knop op de buitenkant van de bus. Als je die indrukt, gaat de bus omlaag en kun je gemakkelijk met je wagen naar binnen. Je kunt een blauwe knop indrukken in de bus als je eruit wilt. Dan gaat de bus weer neerwaarts zodat je er makkelijk uit kunt komen. Of nou ja: gemakkelijker.

Ten derde: er is een stukje van de bus dat speciaal gereserveerd is voor kinderwagens. Als gebruiker, mag je anderen vragen daar weg te gaan.

Ten vierde: in de meeste bussen is er maar plaats voor twee kinderwagens. Als je bij de halte staat en er zijn al twee wagentjes in de bus, heb je pech. Moet je dus op tijd zijn, dan moet je ruim de tijd nemen voor de bus. Er is een kans dat je drie bussen voorbij moet laten gaan. Als iemand twee vingers tegen het raam houdt, seint diegene dat er al twee staan. Dat bespaart jou de moeite om je karretje naar de bus te rijden.

Het voelde of ik door de tweelingmoeder was ingewijd in een ritueel van een onbekende stam.

De meeste mensen die met kinderen reizen, weten dit. Het maakt bussen in onze stad heel makkelijk en soepel. Tenminste, als je niet met 40 voetbalsupporters in de bus zit. Of met 78 studenten als het regent. Maar ja, dat houd je toch.

Toen kwam de 8a. Het ging geweldig, mede dankzij de tips van de tweelingmoeder. En mijn dochter sliep door alles heen. Dat deed ze toen nog…

Het voelde of ik door de tweelingmoeder was ingewijd in een ritueel van een onbekende stam. En tja …eigenlijk was dat ook zo.