Sylvia (43): Toen ik op de middelbare school zat, werd een leerling uit een hogere klas geschept door een dronken bestuurder. Hij overleefde het wonder boven wonder, maar moest de rest van zijn leven in een rolstoel doorbrengen.

Dit nieuws had grote impact op onze hele scholengemeenschap. In de lessen maatschappijleer werd aandacht besteed aan veiligheid in het verkeer en in de pauzes ging het een paar weken nergens anders over. Ik nam me voor dat ik nooit met ook maar een druppel alcohol in mijn lijf achter het stuur zou kruipen.

Zo’n avondje me-time leek me de perfecte gelegenheid om die luxe fles uit mijn kerstpakket eindelijk eens open te maken.

Tot een paar weken geleden hield ik mij netjes aan dat voornemen. Maar toen gingen mijn kinderen een nachtje uit logeren bij hun oom en tante. Voor mij een mooi moment om eens lekker de boel de boel te laten. Ik had mijn dvd-box van Sex and the City al klaarliggen, een groot stuk chocoladetaart, en een fles Merlot.

Ik ben totaal geen grote drinker, maar een goede wijn op zijn tijd kan ik wel waarderen. Zo’n avondje me-time leek me dan ook de perfecte gelegenheid om die luxe fles uit mijn kerstpakket eindelijk eens open te maken. Het was een heerlijk soepel wijntje, waarvan ik al snel drie glazen had weggetikt.

Mijn dochter had heimwee, en ik moest haar nú komen halen

En toen ging de telefoon. Mijn broer, dat mijn dochter ontroostbaar was. Ze had enorme last van heimwee en had zelfs overgegeven van verdriet. Haar broertje was hierdoor ook in paniek geraakt. Er zat nog maar één ding op: ik moest ze zo snel mogelijk komen halen.

Ik probeerde nog om mijn dochter via de telefoon gerust te stellen, maar ze bleef hysterisch snikken dat ik echt nú moest komen. Mijn moederhart brak voor mijn kleine meisje, dat zulk groot verdriet had. Het is maar tien minuutjes rijden naar het huis van mijn broer en schoonzusje…

De hele terugweg voelde ik me een verschrikkelijke moeder, omdat ik moedwillig het leven van mijn kinderen in gevaar bracht.

Ik nam nog gauw een paar happen taart en dronk een groot glas water, in de hoop dat dit me nuchter genoeg zou maken. Voor de zekerheid nam ik een route die binnendoor ging, zodat ik niet de snelweg op hoefde met mijn aangeschoten hoofd.

Wonder boven wonder kwam ik veilig aan. Mijn kinderen vlogen me om de hals en binnen twee minuten zaten we met al hun spullen weer in de auto. De hele terugweg voelde ik me een verschrikkelijke moeder, omdat ik moedwillig het leven van mijn kinderen in gevaar bracht. Gelukkig kwamen we zonder ongelukken thuis aan.

De rest van de wijn heb ik door de gootsteen gespoeld.

Toen mijn kids eenmaal veilig in hun bedje lagen, ben ik in huilen uitgebarsten. Ik voelde me zó schuldig voor mijn roekeloze gedrag. De rest van de wijn heb ik door de gootsteen gespoeld. Dit doe ik echt nooit meer.