Susan (39): Laat ik beginnen met zeggen dat ik dol ben op mijn drie kinderen. Het zijn schatjes en ik zou voor ze door het vuur gaan. Maar tegelijkertijd zijn ze soms ook doodvermoeiend, werken ze op mijn zenuwen en maken ze lawaai.

Vandaar ook dat ik mijn kinderen totaal niet mis als ze een paar dagen uit logeren zijn. Sterker nog: ik ben blij als ze even lekker weg zijn. Als ik dit aan vriendinnen vertel, kijken ze me aan alsof ik gek geworden ben. Volgens mij vinden ze me een verschrikkelijke moeder omdat ik zo denk.

Op zo’n avondje kan ik eindelijk een keer doen wat ik wil.

Maar ik snap dat niet zo goed. Ik weet dat ze in goede handen zijn. Als ik mijn kinderen uit logeren stuur, zijn ze lekker bij opa en oma, of bij lieve vriendjes of vriendinnetjes waar ze het onwijs naar hun zin hebben.

Bovendien heb ik dan ook een keer lekker een avondje voor mezelf. Ik kan eindelijk een keer eten wat ik wil (ongezond), doen wat ik wil (GTST kijken) en uitrusten (heerlijk die stilte). Als alleenstaande moeder heb ik daar af en toe best wel behoefte aan.

Waarschijnlijk zou ik knettergek worden, als ik non-stop bij mijn kinderen in de buurt moest zijn.

Soms voel ik me weleens egoïstisch of schuldig. Al mijn vriendinnen en mijn zusjes zeggen dat ze geen minuut zonder hun kroost kunnen. Zelfs als de kinderen op school zitten, worden ze hartstochtelijk gemist.

Ik vind dat de grootst mogelijke onzin. Je kan toch prima van iemand houden zonder constant op zijn lip te zitten? Waarschijnlijk zou ik knettergek worden, als ik non-stop bij mijn kinderen in de buurt moest zijn. En zij trouwens net zo goed.

Ik zet ze af met al hun zooi, geef ze een dikke knuffel en rijd tevreden weer naar huis.

En dus zorg ik ervoor dat mijn kleintjes zeker eens per maand lekker een weekendje uit logeren gaan. Ik zet ze af met al hun zooi, geef ze een dikke knuffel en rijd tevreden weer naar huis. Klaar voor mama me-time.

En als ik ze dan de volgende dag weer ophaal, ben ik ook weer blij. En zij zijn blij, want ze hebben een topweekend gehad. En opa en oma zijn blij, want die hebben quality time met hun kleinkinderen doorgebracht. Kortom: iedereen is blij. Wat wil je nog meer?