Kim (28): Toen ik een dubbele streep op de zwangerschapstest zag verschijnen, was ik niet meteen dolgelukkig. We waren pas net begonnen met ‘proberen’ en ergens had ik gedacht dat het langer zou duren.

Mijn vriend was wel meteen door het dolle. Hij is zeven jaar ouder dan ik en was er echt aan toe om vader te worden. Ik durfde dus niet te zeggen dat ik vooral dacht aan alle dingen die me werden afgenomen. Reizen, carrière maken, een sociaal leven… Ik dacht dat ik het allemaal vaarwel kon zeggen.

Mijn dochter is nog altijd het mooiste wat ik ooit heb gezien, dat vond ik eigenlijk meteen.

Gelukkig had ik een makkelijke zwangerschap. Ik voelde me goed en sterk, en in de loop van de negen maanden nam mijn enthousiasme wel toe. Toen we bij de 20-wekenecho hoorden dat het een meisje was, begon het allemaal ‘echt’ te voelen. Nu konden we een naam geven aan dat wezentje in mijn buik.

Ashley werd geboren met een redelijk snelle, soepele bevalling. Ik hoefde niet een gehecht te worden en stond na een uurtje alweer buiten het ziekenhuis. Mijn dochter is nog altijd het mooiste wat ik ooit heb gezien, dat vond ik eigenlijk meteen.

Ik sloopte mezelf door keihard te werken. Ik herkende mezelf amper meer terug.

De kraamtijd vloog voorbij in een waas van kraambezoek, nachtvoedingen en gelukkig naar onze baby staren. Mijn schoonmoeder woont bij ons in de straat, en wierp zich direct op als superoma. Toen ik weer aan het werk moest, paste zij met liefde vier dagen per week op de kleine. Niet iets wat iedere oma zou willen, maar we waren haar dankbaar.

Dankzij de oppasdagen kon ik me blijven richten op mijn werk als directiesecretaresse. Ik hoopte al tijden op een promotie, maar door mijn zwangerschapsverlof had ik die eerder niet gekregen. Om mezelf na mijn terugkomst alsnog te bewijzen, werkte ik harder dan ooit. Het sloopte me langzaam, waardoor ik een stuk minder energie had voor het moederschap. Ik herkende mezelf amper meer terug.

Ik vertelde mijn schoonmoeder dat ik moest overwerken, en ze nam haar met liefde van me over.

Mijn vriendinnen adviseerden me om wat vaker een momentje voor mezelf te nemen. Maar met een drukke baan en een peuter die niet slaapt is dat best moeilijk. Mijn vriend werkt vaak avond- en nachtdiensten, waardoor de zorg voor Ashley op die momenten op mij neerkomt. Omdat zijn moeder al zoveel oppast, voel ik me schuldig om haar om extra hulp te vragen.

Om mijn schuldgevoel te sussen, begon ik met liegen. Ik vertelde mijn schoonmoeder dat ik tot laat moest overwerken, dat ik mee moest naar een werkuitje of dat we een weekend weg moesten voor een teambuildingsmiddag. Met liefde nam ze Ashley dan van me over.

Het voelt beter prettiger als mijn schoonmoeder en vriend denken dat ik hard aan het werk ben, in plaats van egoïstisch mijn eigen pleziertjes na te jagen.

In werkelijkheid zet ik elke dag stipt om kwart over vijf mijn computer uit. Daarna stap ik in de auto en rij naar het strand, de sauna of een van mijn beste vriendinnen. Daar lees ik rustig een goed boek, drink een wijntje en kom even helemaal tot mezelf.

Natuurlijk weet ik dat het verkeerd is om te liegen, maar op deze manier voel ik me een minder slechte moeder. Dat slaat nergens op, ook dat weet ik best. Toch voelt het prettiger als mijn schoonmoeder en vriend denken dat ik hard aan het werk ben, in plaats van egoïstisch mijn eigen pleziertjes na te jagen. Hopelijk komen ze er nooit achter waar ik echt ben…